Ἀνιχνευτής

τῆς Ἱστορίας

Ο καπετάν Κώττας

Κώττας.

Ο Καπετάν Κώττας
Κωνσταντίνος,  Χρήστου 1860 – 1905

   Καταγόταν από το χωριό Ρούλια (σήμερα το χωριό φέρει το όνομά του), στο δρόμο Φλώρινας – Κορυτσάς και στη μεγάλη ρεματιά από το Πισοδέρι στα Αλβανικά σύνορα. Γεννήθηκε το 1863. Μέτριο ανάστημα, όλος κόκκαλα, νεύρα, τένοντες, με ασκητική μορφή. Μικρός στο κορμί αλλά έκρυβε ψυχική και σωματική ρώμη γίγαντα.
Όταν τον πήγαιναν στην κρεμάλα (27 Σεπτεμβρίου 1905), χτύπησε με τις χειροπέδες δύο δεσμοφύλακες, τους έριξε κάτω και το` βαλε στα πόδια. Αν ήξερε τους δρόμους και δεν έπεφτε σε αδιέξοδο, θα είχε ξεφύγει. Το πρόσωπό του στην κρεμάλα ήταν μαύρο απ` τα χτυπήματα και τα ρούχα του έσταζαν αίμα, είχε παλέψει ως την τελευταία στιγμή. Τον κρέμασαν μισοπεθαμένο.

Read more of this post

Wojtek: Ὁ Ἀρκοῦδος τοῦ Πολέμου

70010

Τὰ γερμανικὰ στρατεύματα προωθοῦνται στὴν Πολωνία 18 Σεπτεμβρίου 1939 www.ushmm.org

     Θὰ σᾶς διηγηθῷ μία ἱστορία, ἀγάπης, αὐτοθυσίας καὶ συντροφικότητος, ποὺ διαδραματίστηκε τὸν καιρὸ ποὺ τὸ σκότος κάλυψε τὴν Εὐρώπη.  Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε ὅπως ὅλες οἱ ἱστορίες, ἀπὸ τὴν ἀρχή.

     Ἦταν ἡ ἐποχὴ λίγο πρὶν ἀπὸ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καὶ ἡ Εὐρώπη βρισκόταν κάτω ἀπὸ διαρκῆ ἀναβρασμό. Οἱ κινήσεις τῆς ναζιστικῆς γερμανίας ἔδειχναν ξεκάθαρα τὶς βλέψεις της. Οἰ κατάσκοποι δούλευαν ἀκατάπαυστα συλλέγοντας πληροφορίες, οἱ ἐπαφὲς ἄλλαζαν στρατόπεδα, ἀνακαλύπτονταν, ἐκβιάζονταν, σκοτώνονταν. Ἀναλώσιμοι οἱ ἄνθρωποι, ἀρκεῖ νὰ μάθαιναν τὰ ἀφεντικὰ αὐτὸ τὸ κάτι παραπάνω, αὐτὸ τὸ ἀξιοποιήσιμο ποὺ θὰ ἐρμήνευε τὶς ἐπόμενες κινήσεις τῶν ἰσχυρῶν τῆς Εὐρώπης. Ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Γαλλία, εἶχαν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις μὲ τὸν Χίτλερ γιὰ εἰσβολὴ στὴν Σοβιετικὴ Ἔνωση καὶ κατάπνιξη τῶν Μπολσεβίκων καὶ αὐτὸ ἦταν προσδοκία καὶ τῶν ΗΠΑ.

     Ἡ ναζιστικὴ Γερμανία σχεδίαζε ἐπίθεση κατὰ τῆς Πολωνίας, ἀλλὰ θέλοντας νὰ ἀποφύγῃ μὲ κάθε τρόπο πόλεμο δύο μετώπων, ἐπιδιώχθῃ καὶ ἐν συνεχεῖᾳ ὑπεγράφῃ στὶς 23 Αὐγούστου τοῦ 1939, τὸ Γερμανοσοβιετικὸ Σύμφωνο μὴ Ἐπιθέσεως ἢ Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ, μεταξὺ τῆς Σοβιετικῆς Ἐνώσεως καὶ τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας. Μὲ τὴ συμφωνία αὐτὴ, οἱ ναζὶ μποροῦσαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν Πολωνία δίχως τὸν κίνδυνο νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ ἡ Σοβιετικὴ Ἔνωση, ἡ ὁποία κέρδισε χρόνο γιὰ νὰ προετοιμαστῇ σὲ περίπτωση ἐπιθέσεως τῶν ναζιστικῶν δυνάμεων ἐναντίον της.

Правда_18.11.1940_Молотов_и_Гитлер

Ὁ Μολότωφ μὲ τὸν Χίτλερ στὴ Γερμανικὴ καγκελαρία, ἐφ. Πράβδα, 18 Νοεμβρίου 1940 wikipedia

Read more of this post

Ἡ ἐξέγερση τοῦ Ἴλιντεν, 20 Ἰουλίου 1903 (π.ἡμ)

Ιλιντεν

Βουλγαρικὴ προετοιμασία ἐκρηκτικῶν γιὰ τὴν ἐξέγερση.

     Το Μοναστήρι είχε εξαιρετική σημασία για τρεις αντίπαλες εθνότητες. Τους τούρκους που το χρησιμοποιούσαν σαν σπουδαίο στρατιωτικό κέντρο, τους βούλγαρους που επιζητούσαν να επικρατήσουν στην πόλη και στην γύρω περιοχή και τους Έλληνες που υπερείχαν χάρη στους Βλάχους με το τόσο ακμαίο Ελληνικό φρόνημα. Η κατάσταση αποσταθεροποίησης που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα, έδωσε αφορμή στα δύο βουλγαρικά κομιτάτα να αναπτύξουν στο έπακρο τη δράση τους στη Μακεδονία. Ήταν η «Περίοδος Τῶν Μαρτύρων» τότε, όπως έλεγε ο Ίων Δραγούμης.

Read more of this post

Μεσολόγγι. Μιὰ φούχτα χῶμα νὰ κρατῷ καὶ νὰ σωθῷ μ᾿ ἐκεῖνο……

Μεσολόγγι1

 

«Μιὰ φούχτα χῶμα νὰ κρατῷ καὶ νὰ σωθῷ μ᾿ ἐκεῖνο…»

Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι, Σολωμός Διονύσιος, ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Β’, ΧΙΙΙ,6

***

     Ποιός εἶναι ἰκανὸς νὰ περιγράψῃ τὶς στιγμὲς ἐκεῖνες τοῦ σπαρακτικοῦ μεσονύκτιου ἀποχαιρετισμοῦ, ὅταν οἱ Μεσολογγίτες καὶ οἱ Μεσολογγίτισσες χωρίσθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους καὶ τοὺς ἀσθενεῖς, ἔδωσαν τὸν τελευταῖον ἀσπασμόν καὶ κατευθύνθηκαν πρὸς τὰ τέσσερα ξύλινα γεφύρια· τὰ γυναικόπαιδα χωριστὰ πρὸς τὸ τελευταῖο πρὸς τὴν θάλασσα γεφύρι ὡς «ἀπέχον περισσότερον τῶν προμαχώνων» τοῦ ἐχθροῦ; Ἀλλὰ οἱ περισσότερες γυναῖκες φοροῦσαν φουστανέλλα καὶ ἦταν ζωσμένες τὴν σπάθη, ἔτοιμες πρὸς τὴν ἔσχατη πάλη· καὶ τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα, τὰ παιδιὰ ἔπαιρναν μαχαίρια καὶ πιστόλια μακρύτερα τῶν χεριῶν τους…

     Ποιὸς μπορεῖ νὰ περιγράψῃ τὴν ἀνυπομονησία τῶν ἀντρῶν ἐκείνων ποὺ θὰ ὀρμοῦσαν πρῶτοι στὴν Ἔξοδο, νὰ περιμένουν πλαγιασμένοι κατὰ γῆς, νὰ περιμένουν τὸ σημάδι ὅτι χτυπήθηκε ὄπισθεν ὁ ἐχθρὸς, καὶ μὴ ἀντέχοντας ἄλλο τὴν ἀναμονή νὰ ὡρμοῦν φωνάζοντας «Ἐμπρός!»… Ὁ Νότης Μπότσαρης πρὸς τὰ δεξιά, Ὁ Μακρῆς πρὸς τ΄ἀριστερὰ καὶ ὁ Κίτσος Τζαβέλλας στὸ μέσο, ὅλοι πνέοντες ἐκδίκηση, χωρὶς νὰ ὑποπτεύονται ποιὰ ἐνέδρα τοὺς περίμενε…

Read more of this post

Τὰ κλειδιὰ τοῦ Μεσολογγίου κρέμονται στὰ κανόνια του…

Το Μεσολόγγι καίγεται. Γκραβούρα. — Δημοτική Πινακοθήκη, Μεσολόγγι.

 

     «Ἐγὼ θ΄ἀποθάνω ἐδῶ!» πρόφερε ὁ Μαυροκορδάτος

     «Καὶ ἐγὼ!» ἀνεφώνησε ὁ Μπότσαρης, καὶ τὰ λόγια αὐτὰ λέει ὁ Τρικούπης «χρησίμευσαν ὡς θεμέλιος λίθος τῆς ἐν Μεσολογγίῳ ἐγκαρτερήσεως».

     Πράγματι, ἡ ἀπόφαση τοῦ Μαυροκορδάτου καὶ τοῦ Μάρκου Μπότσαρη νὰ μείνουν καὶ νὰ ὑπερασπίσουν τὸ Μεσολόγγι, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῶν γενναίων πράξεων. Ἡ πόλη ὀχυρώνεται καὶ, κάτω ἀπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Μαυροκορδάτου, τὰ Σουλιωτικὰ παραγγέλματα τῶν Τζαβελλαίων καὶ τῶν Μποτσαραίων, καὶ μὲ ἀνεξάντλητη τὴ συνδρομὴ τῶν ἐντόπιων Μεσολογγιτῶν, ἀμύνεται ἡρωϊκῶς κατὰ τῶν τριῶν πασάδων ποὺ τὴν πολιορκοῦν ἀπὸ ξηρᾶς καὶ ἀπὸ θαλάσσης. Ἀλλὰ ἡ τύχη τοῦ Μεσολογγίου δὲν ἀφήνει ἀδιάφορους τοὺς ἄλλους Ἕλληνες. Τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο φτάνουν στρατεύματα ἀπὸ τὴ Ρούμελη καὶ τὸ Μωριᾶ. Καὶ ὅταν συγκεντρώθηκαν ἐκεῖ ὁ Μακρῆς καὶ ὁ Τσόγκας, ὁ Ζαΐμης καὶ ὁ Δεληγιάννης, ὁ Νικηταρᾶς καὶ ὁ Πετρόμπεης, ἡ φρουρὰ τοῦ Μεσολογγίου ἔστειλε στὸν Ὀμὲρ Βρυώνη ποὺ ζητοῦσε τὴν παράδοση τῆς πόλεως τὴν περήφανη ἐκείνη ἀπάντηση τοῦ Λεωνίδα, ἐπαναλαμβανόμενη ὕστερα ἀπὸ 23 αἰῶνες ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Μπότσαρη: «Ἂν θέλεις τὸ Μεσολόγγι, ἔλα νὰ τὸ πάρῃς»!

Read more of this post

Παραχώρηση τῆς Θεσσαλονίκης στοὺς Ἐνετούς κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πολιορκίας της ἀπὸ τοὺς Τούρκους…

ThessalonikiByzantineWalls

Τὰ βυζαντινὰ τείχη τῆς Θεσσαλονίκης

       Τὶ ἀναφέρουν τὰ ἀρχεῖα τῆς Βενετίας γιὰ τὴν παραχώρηση τῆς Θεσσαλονίκης στοὺς Ἐνετούς κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πολιορκίας της ἀπὸ τοὺς Τούρκους;

      Σὲ ψήφισμά της ἡ ἐνετικὴ γερουσία μὲ χρονολογία «1423 Ἰουλίου 7» ἀναφέρει ὅτι ἀγγελιοφόρος ἀπὸ τὴ διοίκηση τῆς Εὔβοιας ἔφερε ἐπιστολὲς ποὺ καθιστοῦν γνωστὴ στὴ γερουσία τὴν ἐπισφαλέστατη κατάσταση τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης ποὺ βρισκόταν πολιορκούμενη ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Καὶ συγκεκριμένα, ὁ δεσπότης τῆς Θεσσαλονίκης Ἀνδρόνικος Παλαιολόγος, διαβίβασε ἐπιστολὴ στὴν ἐνετική διοίκηση τῆς Εὔβοιας ἐξ ὀνόματός του καὶ ἐξ ὀνόματος τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως, μὲ τὴν πρόταση νὰ τεθῇ ἡ πόλη κάτω ἀπὸ τὴν ἐνετικὴ προστασία, μὲ μοναδικὰ αἰτήματα νὰ διοικηθῇ ἡ πόλη σύμφωνα μὲ τὰ καθιερωμένα ἤθη καὶ ἔθιμα καὶ οἱ Ἕλληνες νὰ διατηρήσουν τὰ δικαιώματα καὶ τὶς ἐξουσίες τους καὶ τέλος νὰ εἶναι ἐλεύθεροι νὰ μείνουν ἢ νὰ ἀναχωρήσουν κατὰ τὴν ἀρέσκειά τους ἀπὸ τὴν πόλη.

Read more of this post

Ἡ Κωνσταντινούπολη κατὰ τὴν Ἐπανασταση τοῦ ’21. R. Walsh

phpThumb_generated_thumbnailjpg(1)

Βιαιότητες τῶν Τούρκων ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων στὴν Κωνσταντινούπολη, μετὰ τὴν κήρυξη τῆς  Ἐπανάστασης τοῦ 1821. Ἄγνωστος χαράκτης, τέλη δεκαετίας 1820.

      Ὁ Ἄγγλος κληρικὸς R. Walsh, βρέθηκε στὴν Πόλη ὅταν ξέσπασε ἡ Ἐπανάσταση, ὡς ἀκόλουθος τοῦ πρεσβευτοῦ τῆς Ἀγγλίας στὴν Κων/λη, λόρδου Stangford. Καὶ ὅταν ἄρχισε ὁ μεγάλος κατατρεγμὸς τῶν Ἑλλήνων, μὲ γενναιότητα καὶ ἀντοχὴ ἔβγαινε κάθε μέρα στοὺς δρόμους καὶ κατέγραφε τὰ γεγονότα.  Κυκλοφοροῦσε στὰ σοκάκια τῆς Πόλης δρασκελίζοντας τὰ ἀποκεφαλισμένα πτώματα τῶν Ἑλλήνων, παρακολούθησε σκοτωμοὺς καὶ βασανισμούς. Ὁ Walsh καταγράφει εὐσυνείδητα ὅ,τι βλέπει καὶ ἀκούει, εἶναι ἐρευνητικὸς καὶ δείχνει ἀντικειμενικότητα.
Στὴν ἀρχή ἦταν ἀδιάφορος καὶ ἀσυγκίνητος μπροστὰ στὴν τραγωδία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὴ φιλοτουρκικὴ ἀγγλικὴ πολιτική. Σιγά-σιγὰ ὅμως, παρακολουθῶντας τὶς ἐξελίξεις, προσεγγίζει τὴν Ἐπανάσταση καὶ ἐκδηλώνει φιλελληνικὰ αἰσθήματα.

Read more of this post

Ὁ Μακεδονομάχος Γεώργιος Σερίδης ἢ καπετᾶν Σπανός

Γεώργιος_Σερίδης

      Τὸ Νοέμβριο τοῦ 1904, μὲ ἐφόδια ποὺ εἶχαν φθάσει ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα, ἐξοπλίστηκε στὴν περιοχὴ τοῦ Βάλτου τὸ σῶμα τοῦ Γιώργου Σερίδη ἢ καπετᾶν Σπανοῦ, δυνάμεως 80 περίπου ἀνδρῶν. Ὁ Σερίδης, μεγαλοεπιχειρηματίας ἀπὸ τὸ Φλάμπουρο Φλωρίνης, ἀσχολοῦνταν μὲ τὴν ἐκμετάλλευση μεγάλων δασικῶν ἐκτάσεων στὴν περιοχὴ τοῦ Μπέλες.
Read more of this post

Τὰ πρῶτα Ἑλληνικὰ Σώματα ποὺ ἔδρασαν στὸν Βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν

ομάς Γκώνου

      Τὸ 1903 στὸ βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν δροῦσαν ἤδη τὰ μικρὰ σώματα τοῦ καπετὰν Τζόλα Περήφανου, τοῦ Θεοχάρη Κούγκα, τοῦ καπετὰν Γκόνου, τοῦ Γκρέκου ἢ Νικοτσάρα.

      Ὁ Θεοχάρης Κούγκας ἐργαζόταν ὡς ζωέμπορος καὶ μετέφερε ζῶα ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα στὴν Μακεδονία. Στὴν Λάρισα τοῦ ἀνατέθηκε ὑπὸ τοῦ τότε Μακεδονομάχου Δημάρχου Πετρωτοῦ Νικολάου νὰ μεταφέρῃ πολεμικὸ ὑλικὸ κρυφὰ μέσα σὲ κοφίνια μὲ λεμόνια ποὺ τὰ παρέλαβε ἀπὸ τὸ Δερλὶ Λάρισας καὶ τὰ μετέφερε στὸ Κλειδὶ Ἠμαθίας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ διοχετεύονταν σὲ ὁλόκληρη τὴ Μακεδονία γιὰ τὸν ἀπελευθερωτικὸ ἀγῶνα.

Read more of this post

Ἡ στρατηγικὴ θέση τοῦ βάλτου τῶν Γιαννιτσῶν τὴν περίοδο τοῦ Μ. Ἀ.

Άγρας - Ο καπετάν Άγρας με τους άνδρες του στην λίμνη των Γιαννιτσών.

      Οἱ Βούλγαροι μετὰ τὴν ἀποτυχία τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ Ἴλιντεν, τὸ 1903, καταδιωκόμενοι ἀπὸ τὰ τουρκικὰ ἀποσπάσματα βρῆκαν καταφύγιο στὸ βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν. Ὁ Βάλτος αὐτός ἦταν μία ἀβαθῆς λίμνη, ποὺ ἐκτεινόταν περίπου στὸ χῶρο μεταξύ Γιαννιτσῶν – Κρύας Βρύσης – Ἁγίας Μαρίνης – Νησίου – Ν. Μοναστηρίου καὶ Παραλίμνης, καὶ ἐπικοινωνοῦσε μὲ τὴ θάλασσα μέσω τοῦ Λουδία ποταμοῦ.  Αὐτός ποὺ κυριαρχοῦσε στὸν χῶρο τοῦ Βάλτου, μποροῦσε νὰ ἐλέγχει τὶς δύο ἀρτηρίες Θεσσαλονίκης – Βέροιας καὶ Θεσσαλονίκης – Ἐδέσσης, καθῶς καὶ τὰ γύρω χωριά.  Ἡ ἀπέραντη αὐτὴ ἑλώδης ἔκταση καλυπτόταν ἀπὸ πυκνὴ βλάστηση ὑδροχαρῶν φυτῶν καὶ ἰτιῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαναν τὸν βάλτο ἀδιαπέραστο. Σύννεφα ἀπὸ κουνούπια σκέπαζαν ὅλη ἐκείνη τὴν ἔκταση, τὰ νερὰ ἦταν γεμάτα βδέλλες καὶ ἡ ὑγρασία σάπιζε τὰ πάντα.
Read more of this post

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.